Monday, June 9, 2008

இறைத் தூதர் அருளி நின்றார்

                இறந்த பின்னும்  வாழுதற்கு  மனிதருக்கு
                         இறைத் தூதர் அருளி நின்ற கடமை  மூன்று
                சிறந்திருக்கும்  நல்லறங்கள்  போற்றிச் செய்த்ல்
                          சிறுவருக்கு நல்ல  கல்வி  தந்து  நிற்றல்
                மறைந்த பின்னர்  தனக்காகத் தொழுதிறைஞ்சும்
                           மகன்  தன்னைப் பெற்றெடுத்தல் இவைகள் மூன்றே
                இறந்த பின்னும்  நற் கூலி  கிடைக்கச்   செய்யும்
                           என்றுரைத்தார்  நபி  பெருமான்  போற்றி  வாழ்வோம்

பழம் பாடல் புதுக்கவிதை

               தேர்ச்  சக்கரம்  தன்னை  நிமிர்த்த  வல்ல
                         திமிர்ந்திருக்கும்  தோள்  கொண்ட  பாண்டியனின்
               பேர்ச் சிறப்பை  சொல்லுகின்றார்  புலவர் அந்தப்
                         பெருமையினைப்  பார்த்தாலே பெருமை தோன்றும்
                ஊர் முழுக்க  தன் அழகுக் குடையின் கீழே
                          ஒன்றாக்கி  ஆளுகின்ற  பாண்டியனின்
                போர்த் திறத்தை  அறிந்துணர்ந்த  காரணத்தால்
                          பொன்னணிகள்   அணிந்துள்ள  வானோர்  இந்தப்


                 பூமியிலே  கால்  வைக்க  அஞ்சினராம்
                           புகழுகின்றார்  பாண்டியனைப்  புலவர்  நன்கு
                 ஆமிதனை நாம்  அறிவோம் இமையவர் கால்
                           அந்தரத்தில்  தான்  இருக்கும்  தரையைத்  தொடா
                 தாமிதனை  தெரிந்திட்ட  புலவர்  அதைத்
                            தன்  தலைவன்  பாண்டியனின்  புகழாய்ச் சேர்த்தார்
                 நாமிதனைக் கண்ணுற்றோம்  மகிழ்ச்சி  கொண்டோம்
                            நந்  தமிழர்  அனைவருக்கும்  தர  விழைந்தோம்


                                           முத்தொள்ளாயிரம்

                   நேமி  நிமிர் தோள்  நில்வு  தார்த்   தென்னவன்
                   காமர்  நெடுங்குடைக்  காவலன்   ஆணையால்
                   ஏம மணிப் பூண்  இமையார்  திருந்தடி
                   பூமி மிதியாப்  பொருள்                  

Sunday, June 8, 2008

ஞான வீரர்

                   உடம்பு  எனும் சட்டைக்குள்  உயிர்  கிடந்து
                                 ஒராயிரம்    துன்பம்  அடைகின்றது
                   விடுதலைக்காய் ஏங்குகின்ற  உயிரை  நானும்
                                 விட்டு விட விழைகின்றேன் அதனால்  இனி
                   உணவருந்தல்  நிறுத்திடுவேன்  தண்ணீர்  கூட
                                  உட் செல்ல அனுமதியேன் என்று சொல்லி
                    நிணம் தசை  நார்  கொண்டதம்மின்  உடலை விட்டு
                                   நிம்மதியாய்  உயிர்  பிரியச்  செய்த  வீரர்


                    கணப் பொழுதும்  ஏழைகளை மறந்து  விடாக்
                                   காந்தியத் தொண்டர்  இவர்  அடிகள் தம்மின்
                    உளத்தினிலே  குருவாக உயர்ந்து நின்ற
                                   உயர் குணத்துத்  துறவி இவர் வள்ளுவரின்
                    குறட் கருத்துக்குயிராகித்  துறந்த  வீரர்
                                   கொள்கை வழி சிறந்து  நின்ற  காந்தி சீடர்
                     அற வழியார் வினோபா  அவரே  இங்கு
                                    ஆண்மையுடன்  உயிர் துறந்த  ஞான வீரர்



                                     திருக்குறள்

                 மற்றும்  தொடர்ப்பாடு  எவன்  கொல்  உயிர்    அறுக்கல்
                 உற்றார்க்கு  உடம்பும்  மிகை
                                    

அன்றே சொன்னார்

                மதங்கள் என்று  சொல்லி நிற்பார்  தமக்கு  ஒரு
                         மாபெரிய  கேள்வியினை  வைத்தார்  நல்ல
               விதம்  எதையும்  உணர்ந்துணர்ந்து  உண்மை சொல்லும்
                         விவேகானந்தத் துறவிகேட்பீர்  அய்யா
               விதவைகளின்  கண்ணீரைத் துடைக்க வொண்ணா
                         வெறும்  வயிற்று  ஏழைக்ளுக்கு  உணவளிக்கா
               மதங்களினை  மதங்கள்  என்று  கொள்ள மாட்டேன
                          மனிதர்களே  உணர்ந்திடுங்கள்  என்று சொன்னார்



               மனிதர்களுக்குதவத்தான்    மதங்கள்  வெறும்
                          மடமைகளும்  சடங்குகளும்  அல்ல  என்று
               கனி மொழியில்  சொல்லாமல்  கொஞ்சம்  கொஞ்சம்
                          கடின மொழி தனிலேதான்  சொல்லிச் சென்றார்
               தனி மனிதரல்ல  பெரும்  இயக்கமாகி
                          தாம்  நின்றார்  நமக்கெல்லாம்  தாயாய் நின்றார்
               இனி உணர்வோம்  மனிதர்களே  மனிதம்  பேணல்
                          எம்மதமும் கொண்டுள்ள சுருதி   நாதம்
                          

இன்றும் தேசத் தந்தை

                     அறிவித்த போராட்டம்  வன்முறையாய்
                                   ஆகிவிட்ட சேதியினை காந்தி கேட்டார்
                     தெரிந்திட்டார்  காவலர்கள் பத்துப் பேரைத்
                                   தீக்கிரையாய் ஆக்கி விட்டார்  தொண்டரென்று
                     பதை பதைத்தார்  அரசாங்கம்  தனை  அழைத்தார்
                                   படு கொலைக்குத தாமேதான்  பொறுப்பு என்றார்
                     கதையல்ல  இந்நாட்டில்  நடந்ததுதான்
                                   காந்தி  இன்றும்  நம்  தேசத்  தந்தையன்றோ

ந்பி பெருமான் வணிகம்

       ஒட்டகங்கள்  விற்கின்றார்  நபி பெருமான
                  உவகையுடன்  உள்ளத்தில்  பெருமையுடன்
       கட்டி வைத்த  ஒட்டகத்தில்  ஒன்றே யொன்று
                  கால்  ஊனம்  நபி பெருமான்  இல்லா வேளை
       அட்டி நின்ற பணியாளும் ஒட்டகங்கள்
                  அனைத்தையுமே  ஒரே விலைக்கு  விற்று  விட்டார்
       எட்டி  பணி நிமித்தம்   சென்ற  நபி பெருமான்
                   இச்சேதி  அறிந்தவுடன்  துடித்து விட்டார்



       விரைந்து  வந்த  நபி பெருமான்  ஒட்டகங்கள
                   விரும்பி  வாங்கிச்  சென்றவரைத்  தேடிச் சென்றார்
       மறந்து  எந்தம்  உதவியாளர்  உங்களிடம்
                 மறைத்து விட்டார்  ஒரு சேதி பொறுக்க   வேண்டும்
       சிறந்த  நல்ல  ஒட்டகங்கட்(கு)கிடையில் ஒரு
                 சேதமுற்ற ஒட்டகத்தைத் தந்து விட்டார்
       மறந்திடுவீர் என்று சொல்லி பணத்தைத் தந்து
                 ம்றுபடி  அவ்வொட்டகத்தை  ஒட்டிச் சென்றார்
                    

பழம் பாடல் புதுக்கவிதை

         சேரனது  பெருங்கோட்டைக்  கதவைச் சென்று
                     சேர்ந்துவிட்டேன் அவன் காணும்  ஆசையாலே
         ஆரமென  மாணிக்க  மாலை அதை  
                      அணிந்திருப்பான்  தனைக் காணும் வேட்கையாலே
         பேர்கிறது  என் நெஞ்சு  முன்னே  சென்று
                      பொருமி மீண்டும்  வருகிறது அலைகிறது
         ஊரினிலே   வறியவர்தம்   நாணம்  அவர்
                      உள்ளமதை  வருத்தி நிற்கும்  தன்மை  போலே


        வறுமையிலே  வாடி நிற்பார்  செல்வந்தர்  தம்
                     வாசலுக்கு உதவி கேட்கப் போயிடுவார்
         அறுபடும்  தம்  உள்ளத்து  நாணம்  தன்னால்
                      அங்கொன்றும் கேட்காமல் வெட்கி நிற்பார்
         தறி  படும்  அப்பாட்டைத்தான்  எந்தன்  உள்ள்ம்
                       தன் பாடாய்க் கொண்டிங்கேத் தவிக்கிறது
         அறிவீரோ  வ்றியவரும்  நானும்  ஒன்றாய்
                       ஆன கதை  இவ்வாறே   பெண்ணாள் சொன்னாள


                                      முத்தொள்ளாயிரம்

              ஆய்மணிப்  பைம்பூண் அலங்குதார்க் கோதையைக்
               காணிய சென்று கதவடைந்தேன் - நாணிப்
               பெருஞ் செல்வர் இல்லத்து  ந்ல்கூர்ந்தார்ப் போல
               வருஞ் செல்லும்  பேரும்  என் நெஞ்சு