நான் பணிந்து நின்றேன்

அப்பா என்றுனை அழைத்தேன் ஏற்றுக் கொண்டாய்
அய்யனே அண்ணாமலை அழகனே நீ
அப்பா என்றெனை அழைக்க ஆசை கொண்டார்
அன்புடனே திருலோகசந்தர் என்பார்
ஒப்பில்லாத் தமிழன்னை தந்த வரம்
உயர் அன்பைத் தருகின்ற தெந்தனுக்கு
இப்பாரில் இவரைப் போல் உள்ள பிள்ளை
எனக்களித்த இறைவனே நான் பணிந்து நின்றேன்

பிறந்தேன் நான்

தைப் பூசத் திருநாளில் அன்னை என்னை
தமிழ்த் தாயின் கைகளிலே ஈன்றளித் தாள்
மை நிறத்துக் கண்ணனைப் போல் எட்டாவதாய்
மாதரசி பெற்றதனால் கண்ணனானேன்
கை வீசு முன்னாலே அன்னை தமிழ்
கைப் பற்றிச் சென்றதனால் வெற்றி கொண்டேன்
மெய்த் தமிழின் வள்ளுவரில் துவங்கி எங்கள்
மேன்மை நிறை புலவர்களால் வாழுகின்றேன்

வாழ்த்தி நின்றார்

வாழ்த்துக்கள் வணக்கங்கள் என்று என்னை
வளம் பெறவே செய்து நின்றார் அன்புடையோர்
கோர்த்தெடுத்த அன்பாலே நேற்று என்னை
குளிர்வித்தார் தமிழறிந்த பெரியோரெல்லாம்
வேர்த்தாற் போல் நின்றெந்தன் எதிரினிலே
விளையாட்டாய் என் கோபம் கேலி செய்தார்
சேர்ந்தாற் போல் அன்புடையோர் அனைவரும் நான்
செந்தமிழாய் வாழ என்று வாழ்த்தி நின்றார்

பிறந்த நாள் வணக்கம்

வணங்கி நின்றேன் என்னை இங்கு ஈன்றளித்த
வண்மை நிறை தாயவளைத் தந்தையினை
இணங்கி என்னை தமிழுக்காய்த் தருவதற்கு
என் தமிழை எனக்களித்த இறைவனுக்கு
கணங்கள் பல கணங்கள் என்னைக் காத்து நிற்கும்
கண்ணினிய அன்பருக்கு மேலும் மேலும்
எண்ணங்கள் செயல்கள் எல்லாம் நல்லவையாய்
எனக்களித்து உடனிருக்கும் இறைவனுக்கு