சிவாஜி நடிப்பின் வேதம்

பராசக்தி தனில் மலர்ந்தான் தமிழர்களின்
படங்களுக்காய் இறைவனவன் தந்த பூவாய்
தராதரத்தில் அவனை மிஞ்ச இன்னுமொரு
தனி நடிகன் வருவதற்கு வாய்ப்பேயில்லை
அறாத ஒரு பெரும் புகழைக் கொண்ட வேந்தன்
அண்ணன் அவன் சிவாஜி எனும் நடிப்பின் வேதம்
பராபரமே அவன் நடிப்பின் சிறப்பைக் காண
பக்கத்தில் அவன் அழைத்துக் கொண்ட தின்று

தமிழன் எக்ஸ்பிரஸ் சிவா ஒருமுறை சிவாஜிக்கு விருது வழங்காதது குறித்துத்
தொலைபேசியில் கேட்ட போது சொன்ன கவிதை


பல்கலைக் கழகமாய்
வந்து நின்றான்

நடிப்புக் கல்லூரிகள்
பின்னரே
தோன்றின

அவனுக்கு
விருது
வழங்காததால்
குடியரசுத் தலைவர்
மாளிகை

ஒரு
சிங்க நடையைத்
தரிசிக்கும்
வாய்ப்பை
இழந்தது

தேசத்திற்கே
விருதாய்
வந்தவனுக்கு

தேசம்
எப்படி
விருதளிக்க
முடியும்

அவன்
போட்ட
பிச்சையிலே தான்
பலர்
இன்று
கோடீஸ்வரர்

வாழ்கின்றாரே

 நடிப்பிற்காய் அவன் ஒருவன் தன்னை மட்டும்
  நற்றமிழ்த்தாய் ஈன்றெடுத்தாள் இன்று வரை
  படிக்கின்றார் அவ்னைத்தான் அவனின் வழி
  படிப்பாரே கொஞ்சம் கொஞ்சம் நடிக்கின்றார் காண்
  துடிக்கின்ற கன்னங்கள் விழியிரண்டு
  துள்ளி வரும் நடையழகும் மென்னடையும்
  வடித்திட்ட வளர் தமிழான் சிவாஜி என்னும்
  வள்ளல் அவன் வழங்கியதில் வாழ்கின்றாரே

மாக்கலைஞன் சிவாஜி

 ராஜாமணியென்னும் அன்னை பெற்ற ராஜாமணி அவனே வாய் வழியாய்ப்
  பேசா மொழியெல்லாம் விழிகள் தன்னால் பேசிப் புரிய வைக்கும் பேரருளே
  ரோஜா மலர் போல மென்மையான நோயில்லா மனம் கொண்ட நற் கலைஞன்
  கூசாமல் அவன் தன்னை நகலெடுக்கக் கோடிப் பேர் முயன்றிங்கு தோற்றே போனார்
  கூஜாவைத் தூக்கியேனும் அவனின் மேன்மை கொண்டு விட வேண்டும் என்று பலர் முயன்றார்
  ராஜாவாய் அவன் மட்டும் இன்று வரை நற்றமிழர் உள்ளத்தில் வாழ்கின்றானே
  ஆ ஜா என்று இந்தியிலே நடிப்பாரெல்லாம் அவன் நடித்த வேடம் போட அச்சம் கொண்டார்
  தேசு புகழ் சிவாஜியெனும் மாக்கலைஞன் தெய்வம் தந்த மாக்கொடையே உணர்ந்தோம் வென்றோம்

வாழுகின்றான் இன்றும்

மறைந்து விட்டான் மா கலைஞன் என்று இந்த
மனிதர்களும் புலம்புகின்றார் புரியாராகி
நிறைந்து விட்டான் நற்றமிழர் நெஞ்சிலெல்லாம்
நீங்காத புகழ் கொண்ட மேலவனாய்
சிறந்து நிற்பான் என்றென்றும் தமிழர் நெஞ்சில்
சிவனாகிச் சிவாஜியாய் எங்கள் அண்ணன
கலந்து விட்டான் அறிஞர்களின நெஞ்சில் எல்லாம்
கலையுலகத் தலைமகனாய் வாழுகின்றான்

நடிகர் திலகம் 3

   விரி விழிகள் அவற்றுக்குள் காட்டி நிற்பான்

        வியன்  உலகச் சிறப்பெல்லாம் ,,, வாய் திறந்து

  சிரியெனவே   கேட்டாலோ  நூறு வகைச்

      சிரிப்பதனைத்   தந்து நின்ற  தவன் ஒருவன்

  மொழியெனிலோ அவன் மொழிந்தால் தமிழே ஆகும்

     முதல்வன் என்றால்   கலையுலகம் அவனைச் சொல்லும்

  வழி வழியாய் வந்த ஆய கலைகள்  எல்லாம்

     வடிவமைத்தான்    எங்கள் அண்ணன் சிவாஜியன்றோ

    

     

  

நடிகர் திலகம 2

கண் நடிக்கும் என்றே நாம் பார்த்து நிற்போம்
கை நடிப்பைப் பார்ப்பதற்கு விட்டுப் போகும்
பண்ணிசைக்கு வாயசைக்க பார்த்திருந்தால்
பாடியது அவரேதான் என்று தோன்றும்
விண்ணவரின் வேடத்தில் அவரும் வந்தால்
விண்ணவர்க்கோ வியப்பினால் இமை துடிக்கும்
கண்ணவரே எங்களது திரைத் துறையின்
கடவுளே சிவாஜி கணேசனன்றோ

நடிகர் திலகம்

ஒவ்வொரு அசைவும் நமது உயிரினைக் கொள்ளை கொள்ளும்
அவ்விரு விழிகள் பேசும் ஆயிரம் மொழிகள் தன்னை
செவ்விய தமிழோ அவனால் சிறப்புகள் கோடி கொள்ளும்
சிறு நடை நடந்தால் கூட சிங்கமே ஒதுங்கிக் கொள்ளும்
எவ்விதம் இவனால் மட்டும் இத்தனை முடியும் என்று
அவ்விய நெஞ்சத்தாரின் அழுக்காறு அவரைக் கொல்லும்
பவ்வியம் காட்டும் போதும் பல விதம் காட்டி நிற்கும்
பல்கலைக் கழகம் எங்கள் பார் புகழ் சிவாஜி அண்ணன்