Tuesday, July 1, 2008
காந்தி அடிகள்
பூரியிலே இருக்கின்றார் காந்தி அண்ணல்
புகழ் பெற்ற ஜகன்நாதர் கோயிலின் ஊர்
சேரியிலே இருக்கின்றார் சூழ்ச்சியினால்
சிறுமைக்கு உள்ளான அரிஜனங்கள்
யாரும் அந்த கோயிலுக்குப் போதல் வேண்டாம்
என்பதுவே காந்தி அண்ணல் உண்மை உள்ளம்
சீர் உணர்ந்து அரிஜனங்கள் கோயிலுக்குள்
செல்லும் வரை நமக்கில்லை கோயில் என்றார்
ஆர்வமதால் விளைந்திட்ட ஆசையினால்
அன்னை கஸ்தூரி பா செல்ல முடிவெடுத்தார்
சேர்ந்து மகாதேவ தேசாய் அங்கு அவருடனே
சென்று விட்டார் கோயிலுக்கு வணங்கி வந்தார்
சோர்ந்து விட்டார் அடிகளுமே செய்தி கேட்டுச்
சொல்லொணாத துயரத்தில் ஆழ்ந்து விட்டார்
வீழ்ந்ததங்கு அவர் நாடித் துடிப்பு உடல்
வியர்க்கிறது மருத்துவர்கள் ஒடி வந்தார்
ஆழ்ந்த ஒரு கவலை கொண்டார் அடிகள் தானும்
அறிவித்தார் துணைவிக்கும் நண்பருக்கும்
தேர்ந்தெடுத்த கொள்கை வழி விட்டு நீங்கள்
திருடரைப் போல் கோயிலுக்குச் சென்றதென்ன
பேர்ந்ததெந்தன் மனம் என்றார் தேசாய் சொன்னார்
பெரிய நல்ல மகானோடு இருத்தல் என்றல்
தான் துயரம் ஒரு நொடியில் தவறினாலே
தந்தையையே இழந்து விட இருந்தோம் என்று
குறட் கருத்து காமத்துப் பால்
காதலனைப் பிரிந்து வெந்தாள் மங்கை நல்லாள்
கண்ணுறக்கம் கொள்ளவில்லை கண்ணீர் வேறு
சாதலுக்கு வழி உண்டா என்றால் அவன்
சரியாக மனத்துக்குள் அமர்ந்துளானே
பேதலித்துப் போன பெண்ணாள் பேசுகின்றாள்
பிரிவில் அழும் கண்களினைப் பார்த்து பார்த்து
நீர் தந்த நோய் தானே அவரைப் பார்த்து
நீர் வழிய அழுங்கள் எனக்கு இனிமை ஈது
குறள்
ஓ ஓ இனிதே எமக்கிந்நோய் செய்த கண்
தா அம் இதன் பட்டது
பழம் பாடல் கம்பன்
ஆடினார் நீரில் அவர் ஆடிய ஆட்டம் தன்னால்
மூடிய மார்பை விட்டு சந்தனம் கரைந்து போக
கூடிய நேரம் அந்தக் குவி முலைக் கூட்டம் தன்னில்
கொண்டவர் வைத்து நின்ற நகக் குறி வெளியில் தோன்ற
வேள்வியின் பொன்னாலான கலசங்கள் நூல் கொண்டாற் போல்
வெறி நகக் குறிகள் தோன்ற காதலர் எரிகின்றாராம்
வேள்வியாய்க் காமம் தானும் விளைவதே நன்று என்று
ஆழ் மன எண்ணம் தன்னை அழகுறக் கம்பன் தந்தான்
கம்பன்
எரிந்த சிந்தையர., எத்தனை என்கெனோ
அரிந்த கூர் உகிரால் அழி சாந்து போய்
தெரிந்த கொங்கைகள்,செவ்விய நூல் புடை
வரிந்த பொற் கலசங்களை மானவே



